«اینجا پر از لایههاییه که هی تو را غافلگیر میکنن… هر بار که قدم داخلش میذاری، یه جزئیات تازه کشف میکنی و همین حس شگفتی هیچوقت تموم نمیشه.» این را Asmar d’Amman میگوید؛ در حالی که خودش مهمانها را قدمبهقدم داخل این پالازوی رؤیایی در Venice میگرداند.
او میگوید سوئیتها هر کدام حالوهوای متفاوتی دارند؛ از سوئیتهای فوقلاکچری گرفته تا اتاقهای دنجتر و صمیمیتر، اما همهشان بخشی از یک داستان واحداند. بعضی از این سوئیتها در واقع آپارتمانهای کامل چنداتاقهاند؛ مناسب کسانی که میخواهند یک تابستان کامل را در ونیز بگذرانند یا برای رویدادهای فرهنگی معروفی مثل La Mostra di Venezia و Venice Biennale اقامت طولانیتری داشته باشند.
حتی اتاقهای کوچکتر هم حسوحال یک خلوت شاعرانه را دارند؛ تیرهای چوبی خام، تراسهای سبک آلتانا و منظره آسمان طلایی ونیز، همهچیز را شبیه صحنهای از یک فیلم رمانتیک کردهاند. جالبتر اینکه در تمام فضاها، ردپای ونیز دیده میشود؛ از سنگکاریهای محلی گرفته تا جزئیاتی که کاملاً به فرهنگ و تاریخ این شهر گره خوردهاند.
اما چیزی که این قصر را خاصتر میکند، بازی جذاب با بافتها و جزئیات است. دیوارهایی با پارچههای ابریشمی موآره در رنگهای پاستلی، آنقدر لطیف و چشمنوازند که دلت میخواهد لمسشان کنی. عکسهای مدِ Sheila Metzner — یکی از اولین زنانی که برای Vogue آمریکا عکاسی کرد — به فضا حالوهوای هنری دادهاند. از آن طرف، چراغهای معروف Fortuny کنار نورپردازی مدرن Christian Pellizzari ترکیبی ساختهاند که هم کلاسیک است، هم مدرن.
در یکی از سوئیتهای باشکوه، مجسمه مرمتشده مینروا با زره نقرهای زیر نور میدرخشد و حس یک قصر تاریخی واقعی را زنده میکند. مبلمان منحنی با پارچههای مخمل صورتی، پارچههای ساتن سبز ملایم، لوسترهای مورانو و دیوارهای فرسکوشده، همه کنار هم فضایی ساختهاند که هم لوکس است، هم گرم و صمیمی.
این پروژه فقط به ونیز ختم نمیشود. همکاری آسمار دَعمان و بارلتا شروع یک مسیر خلاقانه تازه است. Arsenale Group با همکاری Accor و LVMH در حال بازتعریف مفهوم سفر لوکس است؛ جایی که تاریخ، هنر و طراحی مدرن کنار هم قرار میگیرند.
یکی از هیجانانگیزترین پروژههای آینده هم قطار فوقلاکچری Dream of the Desert در Saudi Arabia است؛ پروژهای که قرار است تجربهای متفاوت از سفر آرام، عمیق و فوقالعاده لوکس را ارائه دهد.
آسمار دَعمان درباره این مسیر میگوید: «خوششانس بودم که با آدمی آیندهنگر آشنا شدم.» و در پایان اضافه میکند: «ونیز همیشه مثل پلی جادویی بین شرق و غرب بوده و این پروژه هم دقیقاً با همین نگاه جلو میرود؛ با قدرت هنر، فرهنگ و ارتباط بین آدمها.»
